koskorcuk

Hoşçakal Berkin, abilerine emanetsin

In 11 Mart 2014, 16 Haziran 2013, Berkin Elvan, Gezi Direnişi, Gezi Şehitleri on Mart 23, 2014 at 11:25 am

berkin_elvan3Tam 269 gün Okmeydanı hastanesinin kapısında bekledi annen, baban, kardeşlerin, dayıların, teyzelerin. Hemen her gün yanlarındaydım arkadaşlarımla. Ailemiz olmuştu senin ailen. Hiç tanımadığın ve seni hiç tanımayan binlerce abin, ablan, kardeşin hastane kapısında seni bekliyordu. Kocaman bir aile olmuştuk. Tek istekleri ‘Berkin uyansın’ olan dev bir aile. Her inançtan, her milliyetten ve her siyasi görüşten yüz binler sadece senin uyanmanı istedi ve bekledi. 269 gün bekledik Berkin. Senin tarihe geçen o şanlı direnişine şahitlik ettik. 11 Mart sabahı Ethem’in ağabeyi Mustafa Sarısülük ile girdik doktorlarının yanına. Hepsinin gözleri yaşlıydı. Tamam dedik, anladık, Berkin sonsuzluğa gitti. O odadan çıktığımızda ailenden kimse bilmiyordu Berkin senin artık sonsuz bir ışık olduğunu. 269 günün sonunda bunu ailene söylemek bize düştü. Hayatımın en acı mesajını attım… Çok ağır bir yük bıraktın bize çocuk. Hayallerimiz vardı sana ve yarınlara dair… Hepsi hayal olarak kaldı. Berkin sen şimdi milyonların kara gözlü kara kaşlı gülen evladısın. Ve sen şimdi birilerinin ise bitmeyecek kabususun.

Çok insan tanıdık Berkin, sen kalkasın diye sana canından can, kanından kan verecek. Çok insan tanıdık Berkin, sırf sen uyanasın diye bir daha uyumayacak. Çok insan tanıdık Berkin, yeni doğan çocuklarına senin ismini verecek… Yazın hastanede kardeşin sormuştu bana “abi, Berkin hiç uyanmayacak mı?” diye… Boğazım düğümlenmişti onun gözlerine bakarken “uyanacak, Berkin kalkacak ve siz yine birlikte gideceksiniz eve” demiştim. 10 Mart günü ise ablalarına “çok zor bir noktaya geldik, bu andan itibaren Berkin’i her an kaybedebiliriz ancak umudunuzu kaybetmeyin çünkü Berkin hep mucizelere imza attı 268 gün boyunca” demiştim. Çok canını yaktılar çocuk, çok ağır yükler bindirdiler omuzlarına. Dayanamazdık hiçbirimiz senin kadar. Sana bundan sonra ne söz versek boş. Bizler bir şekilde hayatlarımıza geri döneceğiz. Oysa senin evinde artık sen olmayacaksın. Anneni, babanı hele ki kardeşlerini ne desek, ne yapsak asla teselli edemeyeceğiz. Alışmayacaklar yokluğuna, alışamayacağız Berkin’in direnmediği bir dünyaya. Bir tablo çizmiş bir ağabeyin; Ethem ağabeyinin omuzunda gülücükler saçıyorsun, Ethem’in elinde ekmekler var, yanınızda ise canlarımız… Şimdi o tablo yüzlerce evin duvarlarında. Sizi hep böyle hayal edeceğiz. Umudun çocuğusun sen Berkin ve yarına dair çok büyük umutlar emanet edip gittin. Yaralarına merhem, yaralarına ilaç olamadık affet bizi. Hırpalanmış yerlerinden öperim çocuk. Hoşçakal.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: